دهند و خارجند از دين اسلام ، داخل شوندگانند در فتنه‌ها و مايلند به شهوات ، شتاب كنندگانند به لذّات ، حلال‌كننده مىباشند محرّمات را ، در جهنّم مخلّدند . و مثل همين روايت نقل شده در مكارم الاخلاق و همچنين شيخ حر عاملى در كتاب وسائل نقل فرموده از محمّد بن على بن حسين از اصبغ بن نباته مثل همين روايت را . « 1 » و در حديث چهارم در ضمن مواعظ پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم است از كتاب بحار الانوار كه پيغمبر خدا فرمود : بتحقيق زن‌هاى با لباس و برهنه و مايل به شهوات وارد بهشت نشوند . پس هرگاه حجاب واجب نبود اين همه مذمّت و ملامت بلكه حكم به كفر و خلود در نار بىمحل و معنا بود ؟ و هرگاه گفته شود ، بنابر فرمايش امير مؤمنان كه مىفرمايد : زن‌هاى بىحجاب كه در آخر الزمانند ، كافراتند ؛ پس از هر حيث بايد مسلمين با آن‌ها معاملهء كفر نمايند ؛ از حكم به نجاست بدن و عدم جواز نكاح دايم و غيره از ساير آثار و لوازم كفر ؛ جواب آن‌كه ، چه بسا اشخاصند كه در اخبار و روايات و همچنين آيات قرآنيه تعبير شده از آن‌ها به كافر ، ولى در دنيا آثار كفر بر آن‌ها بار نشده ، مانند منكرين ولايت اهل بيت و معرضين از در خانهء آل محمّد عليهم السلام و لا سيّما معاندين ايشان ؛ و مانند تاركين حجّة الاسلام كه مىفرمايد : « وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ » ؛ « 2 » و مانعين زكات كه فرمود : « وَ وَيْلٌ لِلْمُشْرِكِينَ ؛ الَّذِينَ لا يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ كافِرُونَ » ؛ « 3 » كه در صدر آيه تعبير به شرك و در ذيل آيه تعبير به كفر فرموده ؛ و مانند محبّين و دوستان كفّار كه در رديف آنان محسوب گشته ، و با ايشان محشور خواهند شد بلا كلام چنانچه خداى سبحان در قرآن خبر داده در آيهء شريفهء : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ » ؛ « 4 » محل شاهد جملهء اخيرهء آيه است كه مىفرمايد : هركس دوستى نمود با يهود و نصارا پس او از يهود و نصارى است . پس خوشا بر احوال فرنگىمآبان عصرى و تازه به دوران رسيده‌هاى قرنى كه اميدوارند يك زمانى اروپايى شوند ؛ بشارت باد آن‌ها را از جانب خدا و قرآن كه در همان زمانى كه ميل كردند به حركات و سكنات و اعمال و افعال اروپائيان ، همان وقت زمان فرنگى بودن ايشان است .

--> ( 1 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 390 ؛ وسائل ، ج 20 ، ص 35 ؛ مكارم الاخلاق ، ص 201 ( 2 ) . آل عمران ، 97 ( 3 ) . فصلت ، 7 ( 4 ) . مائده ، 51